Jednym z częstych następstw udaru mózgu jest spastyczność, czyli nadmierne napięcie mięśni, które utrudnia wykonywanie swobodnych ruchów. Może pojawić się już w pierwszych tygodniach po udarze lub rozwijać się stopniowo w kolejnych miesiącach rehabilitacji.

 

Objawy spastyczności najczęściej dotyczą kończyn górnych i dolnych. Pacjenci mogą odczuwać sztywność mięśni, trudności z prostowaniem ręki lub nogi, ograniczenie zakresu ruchu, a także ból. Z czasem może to utrudniać wykonywanie codziennych czynności, takich jak ubieranie się, chodzenie czy utrzymanie prawidłowej pozycji ciała.

 

Nieleczona spastyczność może prowadzić do powstawania przykurczów, deformacji stawów oraz dalszego ograniczenia sprawności. Dlatego tak ważna jest jej wczesna diagnostyka i odpowiednio dobrana terapia.

 

Podstawą leczenia pozostaje fizjoterapia, której celem jest poprawa zakresu ruchu, zmniejszenie napięcia mięśniowego oraz utrzymanie jak największej samodzielności pacjenta. W zależności od potrzeb rehabilitacja może być uzupełniona o leczenie farmakologiczne, terapię z wykorzystaniem elektrostymulacji czy specjalistyczne zaopatrzenie ortopedyczne.

 

Warto pamiętać, że spastyczność nie jest wyłącznie problemem mięśni. To złożone następstwo uszkodzenia układu nerwowego, dlatego skuteczna terapia wymaga indywidualnego podejścia i współpracy różnych specjalistów.

 

Im wcześniej zostanie rozpoznana i objęta leczeniem, tym większa szansa na ograniczenie jej wpływu na codzienne funkcjonowanie oraz poprawę jakości życia pacjenta.

 

#Spastyczność #UdarMózgu #RehabilitacjaPoUdarze #Neurorehabilitacja #FizjoterapiaNeurologiczna #RehabilitacjaNeurologiczna #PowrótDoSprawności